Aan Rika

Een tijd geleden hoorde ik in New York over een groepje mensen die elke dag hetzelfde gedicht lazen tot ze het uit hun hoofd kenden. Vervolgens kwamen ze bij elkaar en droegen ze dat gedicht voor. Daarna dronken ze wat en ze kozen een gedicht uit voor de volgende keer.
Een initiatief dat navolging verdient. Te weinig volwassenen leren nog iets uit hun hoofd.
Ik stel voor dat we de komende weken elke dag het gedicht Aan Rika van Piet Paaltjens lezen. Dat begint met deze regels:
Slechts éénmaal heb ik u gezien. Gij waart / Gezeten in een sneltrein, die den trein / Waar ik mee reed, passeerde in volle vaart.
Aan het eind van de zomer komen we op een nader bekend te maken tijdstip bij elkaar in het Amsterdamse Café Scheltema.
Als u Aan Rika foutloos kunt voordragen, krijgt u van mij een glaasje wijn.


voetnoot van Arnon Grunberg
in De Volkskrant van 8 juni 2012




Barack Obama - delen uit zijn inaugurele rede

‘Landgenoten, ik sta hier vandaag nederig door de grote taak die voor ons ligt, dankbaar voor het vertrouwen dat u mij gegeven heeft, en mij bewust van de grote offers die onze voorvaders gebracht hebben.

Dat we middenin een crisis zitten, is algemeen bekend. Ons land bevindt zich in een oorlog tegen een uitgestrekt netwerk van geweld en haat. Onze economie is ernstig verzwakt als gevolg van hebzucht en onverantwoordelijkheid van sommigen, maar ook als gevolg van een collectief falen om harde keuzes te maken en de natie voor te bereiden op een nieuw tijdperk.

Huizen zijn verloren, banen verdwenen, bedrijven geruïneerd. Onze gezondheidszorg is te duur, onze scholen ontbreekt het aan te veel, en elke dag wordt duidelijker dat de manier waarop we energie gebruiken ons kwetsbaarder maakt en onze planeet bedreigt.

Dit zijn de indicatoren van de crisis, die zijn uit te drukken in data en statistieken. Minder goed meetbaar, maar even diep snijdt het afnemende zelfvertrouwen in ons land. Een knagende angst dat de neergang van Amerika onafwendbaar is, en dat de volgende generatie zijn ambities naar beneden moet bijstellen. Vandaag zeg ik u dat de uitdagingen waar wij voor staan, groot zijn. Ze zijn serieus en het zijn er veel. Ze zullen niet makkelijk en snel overwonnen worden. Maar neem dit van mij aan, Amerika: We zullen ze overwinnen!

Op deze dag komen we bijeen omdat we hoop boven angst hebben verkozen, eensgezindheid boven conflict en onenigheid. Op deze dag, zijn wij gekomen om een einde te verklaren aan de bekrompen meningsverschillen en valse beloften, de beschuldigingen over en weer en de uitgewoonde dogma’s, die onze politici te lang in haar greep hebben gehouden.

Het is nu tijd om onze eeuwige geest te versterken, onze betere geschiedenis te kiezen; om die dierbare gift door te zetten, dat nobele idee dat wij van generatie tot generatie doorgeven: de door god gegeven belofte dat allen gelijk zijn, en allen een kans verdienen om hun geluk na te streven.’

Barack Obama
20 januari 2009
delen uit zijn inaugurele rede als president van Amerika